Bloodcult's blog with film and book reviews, past articles about Art, History, Mythology, Literature, Cinema, Philosophy and much more. For now, available only in Greek.
Showing posts with label Bloodcult #0. Show all posts
Showing posts with label Bloodcult #0. Show all posts

Sunday, May 8, 2011

Α. Νικολάου – Το Μουσικό Κουτί στο Υπόγειο (Αιγόκερως)


Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια συλλογή από έξι διηγήματα: Το Μουσικό Κουτί στο Υπόγειο, Το Μαύρο Σκυλί, Το Φεγγάρι κάθισε στα Μαλλιά της, Το Κορίτσι με το Μαύρο Φόρεμα, Μην ξυπνήσεις τη Σκιά. Πρόκειται για καλογραμμένες ιστορίες που σου κρατούν το ενδιαφέρον, καλυμμένες από ένα πέπλο μυστηρίου και αποτελούν ευχάριστη συντροφιά στον αναγνώστη. Για το συγγραφέα από την Καρδίτσα να πούμε πως έχει γράψει άλλες δύο συλλογές διηγημάτων, καθώς και μια σειρά από θεατρικά έργα. Μου κίνησε το ενδιαφέρον και την περιέργεια να ψάξω και για τις άλλες δυο συλλογές του, που ελπίζω να κινούνται τόσο θεματολογικά, όσο και ποιοτικά στο ίδιο επίπεδο μ’ αυτήν.

J. Morrow – Η Κόρη του Θεού (Γνώση)


Το βιβλίο αυτό ήταν για μένα από τις περιπτώσεις που, προκειμένου να το τελειώσεις, αφήνεις πίσω οποιεσδήποτε άλλες ασχολίες. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα (το τέταρτο για τον συγγραφέα από την Πενσυλβάνια) που σίγουρα σε προβληματίζει με τον τρόπο που παρουσιάζει τα πράγματα. Φαίνεται πως τα βιβλία που διάβαζε κατά την περίοδο της συγγραφής της “Κόρης του Θεού” (1990) αναφορικά με την αναζήτηση του Θεού από μέρος των επιστημών, τον επηρέασαν αρκετά. Σχετικά με την υπόθεση τώρα, η Τζούλι Κατς γεννιέται στην σύγχρονη Αμερική με αντίστροφη παρθενογένεση και μεγαλώνει αναζητώντας την Παντοδύναμη Μητέρα της. Αναρωτιέται για τη δυστυχία που υπάρχει στον κόσμο, γιατί ο Θεός να την επιτρέπει, καθώς και για τη θέση της ίδιας στον κόσμο αυτό. Ο πατέρας της, ένας εκκεντρικός που ζει σε ένα εγκαταλελειμμένο φάρο, θέλει η κόρη του να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, να μην κάνει θαύματα και να μην ακολουθήσει το δρόμο του αδερφού της, του Ιησού Χριστού. Όμως ο Διάβολος έχει διαφορετική γνώμη…

Ρ. Κατσαρέα – Νεκρή φύση με Βαμπίρ (Δελφίνι)


“Μυστική δύναμη αχτιδώθηκε γύρω από ένα σκοτεινό κέντρο, καθώς μαύρες βελόνες ενέργειας τη διαπέρασαν ως το μεδούλι και τα ρουθούνια της πλημμύρισαν μεταλλικές, καυστικές οσμές, ανάκατες με σαπισμένα μπαχαρικά και ο πρώτος ήχος ήταν θρόισμα ρούχων που σκίζονται…” Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα (το πρώτο της Ράνιας Κατσαρέα) που, χωρίς να ανήκει στα αριστουργήματα του είδους, είναι από αυτά που πολύ ευχάριστα διαβάζονται και στο τέλος μάλλον μας κερδίζουν. Ναι, αξίζει κανείς να διαβάσει αυτό το βιβλίο. Είναι άλλωστε ένα βιβλίο που παρουσιάζει την εξελιγμένη μορφή των βαμπίρ, προσαρμοσμένη στα δεδομένα της εποχής, αποκλίνοντας από την παράδοση. Τα βαμπίρ εξελίχθηκαν μέσα στους αιώνες. Το ίδιο και οι δυνάμεις τους.

G. McDonald – Lilith (Αίολος)


Ήδη κυκλοφορεί στα ελληνικά από το 1994, ενώ πρωτο-εκδόθηκε στα 1895. Επίσης, ο Μακντόναλντ δεν διεκδικεί μια πρώτη θέση στην Αγγλική λογοτεχνία. Τότε θα μου πείτε, ποιος ο λόγος της παρουσίασής του; Πολλοί. Πρώτος και καλύτερος: η Λίλιθ είναι το πρώτο βαμπίρ! Ο πανάρχαιος εβραϊκός μύθος της Λίλιθ προσαρμόζεται στα πλαίσια ενός μυθιστορήματος από τον Σκοτσέζο συγγραφέα. Έπειτα, πρόκειται για ένα πολύ καλογραμμένο έργο, από αυτά που σε κάνουν να κολλάς μαζί τους και να μη μπορείς εύκολα να τα αφήσεις. Τέλος, το γεγονός ότι συγγραφείς του μεγέθους του Μπραμ Στόκερ και του Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ του οφείλουν πολλά, νομίζω τα λέει όλα. Ναι. Πολλά απ’ τα στοιχεία-σύμβολα του μυθιστορήματος αυτού αργότερα αποτέλεσαν το υλικό πάνω στο οποίο στηρίχτηκε η φανταστική λογοτεχνία.

Σχετικά με την υπόθεση τώρα. Η Λίλιθ είναι ωραία, σαγηνευτική, επικίνδυνη. Η αιμοδιψής Βασίλισσα της Νύχτας. Ο συγγραφέας-αφηγητής περνά μια μυστική πύλη και βρίσκεται στον… άλλο κόσμο. Στην άλλη μεριά του καθρέπτη. Θα βρεθεί κοντά της. Πολύ κοντά της. Δε λέω περισσότερα. Νομίζω πως δεν πρέπει. Ταξιδέψτε μαζί με το συγγραφέα σε μια άλλη διάσταση γεμάτη τέρατα, φαντάσματα, στοιχειωμένα δάση και αλλόκοτα όντα. Η υπαρξιακή αγωνία του – ο κόσμος δεν είναι αυτός που φαίνεται, άρα κι εγώ δεν είμαι – ίσως γίνει και δική σας. Τι είναι τελικά αυτό το βιβλίο; Ένας εφιάλτης με φιλοσοφικό υπόστρωμα και προεκτάσεις, που προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους.

In Blood we Lust: Depraved Sexual Fantasies for Vampires (Dark Angel Press)


Υποθέτω πως αρκετοί από εσάς θα έχετε ακουστά – ή θα έχετε ήδη στα χέρια σας – το βιβλίο αυτό από την Αγγλική υπερδραστήρια εταιρεία V-Evolution (πρώην Dark Angel Productions). Tο βιβλίο αυτό καθυστέρησε πολύ να κυκλοφορήσει, γιατί καμία εταιρεία στην Αγγλία δεν δεχόταν να το τυπώσει λόγω του ακραίου περιεχομένου του. Γνωρίζετε το μεγάλο πρόβλημα που επικρατεί στην Αγγλία με τη λογοκρισία… Τελικά, η Dark Angel το κυκλοφόρησε μόνη της, ως Dark Angel Press, μαζί με την έναρξη του Vampyria III, της τρίτης και τελευταίας από τις καταπληκτικές και τρομερά επιτυχείς Vampire συνάξεις – πάρτι, η οποία έγινε στο Λονδίνο στις 5 Δεκεμβρίου 1999. Το βιβλίο περιέχει 33 αυτοτελείς ιστορίες vampire ερωτισμού και ρομαντισμού, από διάφορους συγγραφείς, γνωστούς στο χώρο. Αίμα, Σεξ, Θάνατος, Σαδομαζοχισμός, Αιμομιξία, Βασανισμός, Ερμαφροδιτισμός, Κτηνοβασία, Νεκροφιλία, Ηδονή, Πόνος, Ευχαρίστηση, όλα είναι εδώ μέσα!!!

Επίσης περιέχονται και μερικά τρομερά παρεμφερή σκίτσα από τον ζωγράφο Duncan Gutteridge. Ένα βιβλίο που θα σας αφήσει άφωνους, κάτι το απαραίτητο για τους λάτρεις των vampires. Ο Louis, ο άνθρωπος πίσω από τη Dark Angel Productions συνεισφέρει με 2 ιστορίες, εκ των οποίων η μια, το ‘’Hungry’’, είναι ίσως η αγαπημένη μου απ’ το βιβλίο. Κάποιες άλλες καταπληκτικές ιστορίες είναι οι “The Morticians Assistant” του Ryan Acheson, “More than a one Night Stand του J. Flaxton, “Gothboy” του Mark A. Henderson κ.ά.

J. Ketchum – Το κορίτσι της Διπλανής πόρτας (Οξύ/Κόλαση)


Όταν ξεκίνησα αυτό το βιβλίο δεν μου φάνηκε και κάτι το ιδιαίτερο. Ξεκινάει μέτρια, χωρίς ιδιαίτερο σασπένς ή μεταφυσικές αναφορές. Μερικά παιδάκια παίζουν κάτω από τον καυτό Αμερικανικό ήλιο, πίνοντας κόκα-κόλες και τεμπελιάζοντας. Ώσπου ένα κορίτσι έρχεται να μείνει σε ένα διπλανό σπίτι μαζί με την ανάπηρη αδερφή της, και τότε η ιστορία εξελίσσεται σε ένα φοβερό ψυχολογικό θρίλερ με πρωταγωνιστές τις δύο μικρές και μια παρέα αγοριών. Τα αγόρια, από κατεργάρικα αλλά αθώα, χαρούμενα και ξέγνοιαστα παιδάκια μετατρέπονται σε σαδιστές ψυχοπαθείς, ανακαλύπτοντας με φρικτό τρόπο τις ηδονές της ζωής και συνδυάζοντας τις με ασύλληπτες σαδιστικές ενέργειες, που μόνο ένας ακραίος φετιχιστής θα μπορούσε να πραγματοποιήσει ή να υποστεί. Τα κορίτσια της ιστορίας αποτελούν την προσωποποίηση της αθωότητας και ο ψυχολογικός και σωματικός βιασμός που υφίστανται ξεπερνάει κάθε προηγούμενο. Ένα βιβλίο που αναφέρεται σε σοβαρά κοινωνικά και οικογενειακά προβλήματα, δείχνοντας πώς αυτά μπορούν να επηρεάσουν τα μυαλά των ανθρώπων και, στην προκειμένη περίπτωση, να τους ωθήσουν σε πράξεις απίστευτης βίας και αρρώστιας με τραγικά για όλους αποτελέσματα. Ένα αρκετά ακραίο βιβλίο που θα σας ταρακουνήσει πραγματικά.

Cradle of Fear


Το Cradle of Fear απαρτίζεται από 5 διαφορετικές ιστορίες που κάπως συνδέονται στο τέλος. Είναι σκηνοθετημένο από τον Alex Chandon (γνωστό από το video των Cradle of Filth “From the Cradle to Enslave” και τις ταινίες “Pervirella” και “Bad Karma”) και μετέχουν – εκτός του Dani Filth, frontman των Cradle of Filth – B-movie stars όπως η Eilleen Daly (“Razorblade Smile”), η Emily Boufante και άλλοι.
Η πρώτη ιστορία διαδραματίζεται σε ένα Goth Club με δυο πανέμορφες Goth vamps, η μια εκ των οποίων ψάχνει τον Dark Prince της και τον βρίσκει στο πρόσωπο του Dani. Και τότε αρχίζουν και τα διάφορα τρελά… Η δεύτερη ιστορία έχει πρωταγωνιστές δυο ατίθασες κοπέλες που έχουν σαν σχέδιο να διαρρήξουν ένα σπίτι ενός ηλικιωμένου. Η μια όμως συνειδητοποιεί τον πραγματικό εαυτό της άλλης και σειρά έχουν τα περίεργα περιστατικά και ο θάνατος. Η τρίτη ιστορία αφορά ένα ζάπλουτο ζευγάρι που έχει τα πάντα. Ο άντρας δεν είναι ευχαριστημένος με τίποτα γιατί αυτό που θέλει δεν μπορεί να το αγοράσει. Γι’ αυτό σκοτώνει και κόβει ό,τι κομμάτι χρειάζεται! Και ο τρόμος δε σταματάει ποτέ… Στην τέταρτη ιστορία ένας εργαζόμενος σε μια εταιρεία internet είναι υπεύθυνος να ψάχνει κακόβουλα και προσβλητικά sites και να τα αναφέρει. Μια μέρα μπαίνει σε ένα site που ονομάζεται “The Sick Room”, βλέπει για λίγο ένα τρομακτικό φόνο στην οθόνη και μετά το site εξαφανίζεται! Ο τύπος σοκάρεται και παθιάζεται με την ιδέα να δει τι γίνεται. Και τότε αρχίζει η αναζήτηση… Στην πέμπτη ιστορία στοιχεία από προηγούμενες ενώνονται, με τον Dani να επιστρέφει και ένα φινάλε συναρπαστικό! Η ταινία λέγεται ότι είναι πολύ ακραία, με πολύ βία, gore και σκηνές σεξ.

Sacred Flesh


Το ‘’Sacred Flesh’’ είναι μια παραγωγή της Gothica Films, θυγατρική της Salvation Films, μιας εταιρίας που επανακυκλοφορεί παλιά Β-movies, αλλά κάνει και νέες παραγωγές. Οι ταινίες που επιλέγει να ασχολείται συνήθως η Salvation περιλαμβάνουν θέματα ερωτικά, σαδομαζοχιστικά, τρόμου (vampires κυρίως) και γενικά ταινίες με σκοτεινή ατμόσφαιρα. Η ταινία αυτή γυρίστηκε το 1999. Είναι μια ιστορία που ξετυλίγεται στο Μεσαίωνα, στο πρόσωπο μιας καθολικής καλόγριας - Ηγουμένης η οποία βασανίζεται από διάφορους πειρασμούς και σκέψεις μέσα στο μοναστήρι. Το μυαλό της βασανίζουν θεολογικά θέματα και όρκοι που έχει πάρει και την έχουν δεσμεύσει, σεξουαλικές φαντασιώσεις και ο φόβος της Θείας καταδίκης, εάν ενδώσει σ’ αυτές. Εφιαλτικές και τρομακτικές σκέψεις την πολιορκούν από τα βάθη της Κόλασης. Η ταινία είναι αρκετά ακραία σε κάποια σημεία και φτάνει να γίνεται ακόμα και πορνογραφική σε ορισμένες σκηνές (πράγμα διόλου κακό, αν δείτε τι καλόγριες παίζουν!). Πέρα από αυτά, διακατέχεται από τρομερή ατμόσφαιρα και συμμετέχουν γνωστές Β-movie stars όπως η μοναδική Eileen Daly (‘’Cradle of Fear’’, ‘’Razorblade Smile’’ etc.), η Sally Tremaine, η Emily Booth κ.ά. Φυσικά, σκηνοθέτης ο Nigel Wingrove. Μια ακραία και βλάσφημη ταινία, που όμως κατά βάθος αναφέρεται σε αθέατες από το ευρύ κοινό – αλλά ανθρώπινες - καταστάσεις αγανάκτησης και στο σημείο που μπορεί να φτάσει κάποιος αρνούμενος την ανθρώπινή φύση του και τις επιθυμίες του. Και δεν μιλάμε μόνο για το Μεσαίωνα, όπου αναφέρεται η ταινία αλλά και για τη σημερινή εποχή…

Shadow of the Vampire – Nosferatu

Η πολυσυζητημένη ταινία από τη Saturn Films του γνωστού σε όλους Nicholas Cage. Η ταινία είναι βασισμένη στην κλασική βουβή ταινία του 1922 “Nosferatu”, από τον αλησμόνητο Friedrich Wilhelm Murnau.
Η υπόθεση εξελίσσεται ως εξής: Ο F.W. Murnau (John Malcovich) προσπαθεί να γυρίσει το “Nosferatu” σε μια τοποθεσία στην ανατολική Ευρώπη. Παθιασμένος με την ιδέα να γυρίσει την πιο αυθεντική vampire ταινία που έχει γυριστεί ποτέ, προσλαμβάνει για πρωταγωνιστή ένα αληθινό βρικόλακα, που δεν είναι άλλος από τον Max Schreck (Willem Dafoe). Αν ο Max Schreck καταφέρει να αντισταθεί στη δίψα του για αίμα και παίξει καλά το ρόλο του, ο Murnau του έχει τάξει τον απαλό λαιμό της πρωταγωνίστριας Greta (Catherine McCormack). Σύντομα γίνεται αντιληπτό ότι ο Schreck δεν μπορεί να κοντρολάρει τη δίψα του και αρχίζει να ενδίδει, με θύματα το cast των ηθοποιών… Η μόνη τους ελπίδα να επιβιώσουν είναι να τελειώσουν τα γυρίσματα και να “πάρει” ο Schreck τη Greta…
Η ταινία είναι βασισμένη στο αυθεντικό σενάριο του Steven Katz και παραγωγός είναι οι Nicholas Cage και Jeff Levine. Σκηνοθέτης ο E. Elias Merhige. Στο “Shadow of the Vampire”, o John Malcovich παίζει το Murnau, ένα άνθρωπο που τον έχει καταβάλει η μανία για την τέχνη του, που δεν σταματά πουθενά – ούτε εμπρός στο θάνατο – προκειμένου να δει τις ιδέες του υλοποιημένες, στην οθόνη. Ο Dafoe είναι ο αποκρουστικός Max Schreck, ο ηθοποιός που χρησιμοποίησε ο Murnau για το ρόλο του Count Orlock.
Ας δούμε τι λεει η Catherine McCormack για το ρόλο της και την ταινία: "Οι ιστορίες με βρικόλακες είναι υπέροχες γιατί αναφέρονται σε χαρακτήρες που δεν μπορεί κάποιος ωμά να καταδικάσει. Επίσης, υπάρχει και ένα στοιχείο μυστηρίου εκεί. Και φυσικά η όλη αισθησιακή πλευρά. Πέρασα τρεις μέρες με τον Dafoe να με δαγκώνει στο λαιμό, κάτι που ήταν ιδιαίτερα ηδονικό. Αλλά δεν είναι κάτι που μπορείς να κατηγοριοποιήσεις, είναι ερωτικό αλλά και επικίνδυνο και μυστηριώδες…”
Ο κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας “Nosferatu”, ο Count Orlock, είναι ένας από τους πιο παράξενους χαρακτήρες στην ιστορία του σινεμά. Με μυτερά αυτιά και μακριά δάχτυλα και νύχια, αποτελεί μια μορφή βρικόλακα που δεν την ανταποκρίνεται στα σημερινά “δεδομένα”. Είναι η παρακμή, ο πόνος και η μοναξιά προσωποποιημένα. Η ιστορία του “Nosferatu” ξεκινά στο Wisburg της Γερμανίας το 1838 (το όνομα άλλαξε σε Bremen στην αγγλική έκδοση και ονόματα πολλών χαρακτήρων επίσης άλλαξαν). Λαχταρώντας για νέο φρέσκο αίμα και συντροφιά στη μοναξιά του, ο κόμης ψάχνει και βρίσκει μέσω ενός μεσίτη, ένα μέρος στην πόλη αυτή για να μεταφερθεί από την Τρανσυλβανία. Ο μεσίτης στέλνει τον υπάλληλό του, Jonathοn Hutter στην Τρανσυλβανία για τα συμβόλαια. Εκεί όλοι ψιθυρίζουν το όνομα του κόμη με φόβο. Ο κόμης στέλνει την άμαξά του να παραλάβει τον Jonathon και να τον μεταφέρει στο κάστρο. Στο δείπνο με τον κόμη αργότερα, ο Jonathon κόβεται κατά λάθος με ένα μαχαίρι, εξάπτοντας τη δίψα του. Συνειδητοποιώντας ότι κινδυνεύει, ο Jonathon δραπετεύει από το κάστρο και επιστρέφει στη Bremen με άμαξα. Ο Orlock τον ακολουθεί από τη θάλασσα. Οι σκηνές στο πλοίο μένουν στο μυαλό του θεατή και πραγματικά στοιχειώνουν τους οπαδούς της ταινίας 70 χρόνια τώρα…
Το “Shadow of the Vampire” είναι μια ταινία ατμοσφαιρική που παραπέμπει επιτυχώς στη “μητέρα” ταινία του 1922. Με άψογο cast ηθοποιών, η ταινία αυτή δεν θα απογοητεύσει τους λάτρεις του είδους και αυτούς των παλιών ταινιών, που τους γοητεύει η ανάλογη ατμόσφαιρα. Αυτοί που περιμένουν όμως κάτι σε πιο μοντέρνο και σύνηθες θα απογοητευτούν.

Monday, May 2, 2011

Το φαράγγι των Μύλων


To φαράγγι των Μύλων βρίσκεται 5 χιλιόμετρα νότια της πόλης του Ρεθύμνου. Το παλιό χωριό των Μύλων είναι χτισμένο βαθιά μέσα σε ένα δύσβατο φαράγγι και η θέα από το δρόμο είναι κάτι το μοναδικό, καθώς μπορεί κανείς να δει τα παλιά ετοιμόρροπα σπίτια να εξαφανίζονται μέσα στην πυκνή βλάστηση και τα βράχια. Η πυκνή αυτή βλάστηση οφείλεται στο ποτάμι που διασχίζει το φαράγγι και χωρίζει το χωριό σε δυο μέρη.
Στα παλιά χρόνια, οι άνθρωποι που έμεναν στο χωριό αυτό έπρεπε να διασχίσουν το φαράγγι για να φτάσουν στο χωριό τους, οπότε μπορεί να φανταστεί κανείς πόσο απομονωμένα ζούσαν. Το παλιό χωριό των Μύλων είναι έρημο εδώ και 20 χρόνια. Η θέση του είναι τόσο μοναδική και απόμακρη, που ήταν – και είναι – σχεδόν ακατόρθωτο να κατασκευαστεί κάποιος δρόμος για να υπάρχει πρόσβαση προς αυτό και από τον “έξω” κόσμο. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, η απομόνωση οδήγησε τους κατοίκους να εγκαταλείψουν το χωριό και να δημιουργήσουν το νέο χωριό των Μύλων σε μια νέα τοποθεσία αρκετά κοντά στην παλιά. Η παραδοσιακή ασχολία των τότε κατοίκων ήταν η παραγωγή αλευριού με τη βοήθεια νερόμυλων, εξ ου και το όνομα του χωριού. Άφησαν όμως τα σπίτια τους έρημα και έφυγαν, τα οποία παραμένουν ως σήμερα, άλλα μισογκρεμισμένα και άλλα σε σχετικά καλή κατάσταση.

Saturday, April 23, 2011

Το τίμημα της Αμαρτίας


Η βαριά ατμόσφαιρα μέσα στο δωμάτιο γινόταν ολοένα και πιο πνιγερή. Οι λιγοστοί συγγενείς μας κάθονταν αμίλητοι μέσα στο μεγάλο σαλόνι. Μαύρα ρούχα και δάκρυα βουβά συνόδευαν την μυρωδιά απ’ το λιβάνι, που σαν νέφος ανέβαινε. Οι ώρες περνούσαν αργά κι έπρεπε πια η νεκρή να μεταφερθεί στην τελευταία της κατοικία, εκεί κοντά στον Θεό και σαν δώρο από εμάς να πάρει τον τελευταίο ασπασμό, το στερνό μας αντίο. Όταν όμως, τελευταίος βρέθηκα κοντά της, είδα στο πρόσωπό της το αυστηρό εκείνο ύφος. Ένιωσα πως κι αυτή την τελευταία φορά με επικρίνει για κάποιο λάθος μου. Έστρεψα το βλέμμα μου αλλού κι έδωσα στη μητέρα μου το τελευταίο φιλί, το φιλί του θανάτου.