Όσοι από εσάς έχουν συνδέσει την Ολλανδία με τις τουλίπες, τα τυριά και τα περιβόητα coffee shops πολύ σωστά σκέφτεστε, αλλά κανείς δεν πρέπει να ξεχνά το πλέον διάσημο «προϊόν της»: την τέχνη. Κι αν είστε ταπεινοί προσκυνητές του –αναμφισβήτητα- σπουδαίου Ισπανού Νταλί, αυτού που η μόνη διαφορά του από τους υπερρεαλιστές έγκειτο στο ότι εκείνος ήταν υπερρεαλιστής, πάρτε ένα ζευγάρι κιάλια και προσπαθήστε να κοιτάξετε κάποια χρόνια πίσω. Περίπου 600… Τότε που ο Γερούν Αντονίσζον βαν Άκεν, με ψευδώνυμο δανεικό από την πόλη Χερτόγκενμπος και με DNA ζωγράφου να κυλάει στα φλέβες του (αφού παππούς, πατέρας και θείος ήταν εραστές του καμβά), κατάφερε να διακορεύσει σιωπηλά τη στάσιμη «ηθική» των ημερών του.
