«Ούτος (οίνος) θεοίσι σπένδεται θεός γεγώς»[1]
[1] (Ευριπίδη, Βάκχαι, στ. 280-285)
[Μτφρ.: Θεός είναι (το κρασί) και χρησιμεύει για σπονδή (θυσία) στους θεούς]
[Μτφρ.: Θεός είναι (το κρασί) και χρησιμεύει για σπονδή (θυσία) στους θεούς]
Δεν χωρά αμφιβολία πως το βαθυκόκκινο χρώμα ενός καλού κρασιού θέλγει και ασκεί γοητεία πάνω μας. Σίγουρα σ’ ενα έντυπο σαν το δικό μας οι συνειρμοί γίνονται εύκολα, και ο παραλληλισμός του με την θέα του αίματος γίνεται εύκολα, όμως φαίνεται πως δεν είμαστε οι μόνοι που κάνουμε αυτή τη σύνδεση. Το κρασί και ιδιαίτερα το κόκκινο, συνδέθηκε σε πολλές διαφορετικές περιόδους με την λατρεία θεοτήτων και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις τελετουργίες των ανθρώπων. Το κόκκινο υγρό έρεε άφθονο στους βωμούς και τα ιερά, ενώ οι πιστοί απολάμβαναν την εκστατική του επίδραση. Μην φοβάστε, εδώ δεν θα “δαιμονοποιήσουμε” το κόκκινο κρασί! Είμαστε λάτρεις του και εμείς εξάλλου. Απλά θα κάνουμε ενα ταξίδι στην ιστορία του...